-درباره کتاب

داستان‌های این مجموعه با مضامینی چون تنهایی انسان در جهان امروز، حسرت‌ها، آرزوها، نداری‌ها و عشق نوشته شده است. این مجموعه آمیزه‌ای از خیال و واقعیت است، در این میان اما از یاد نباید برد آنچه داستان‌ها را خواندنی می‌کند عنصر خیال است که در تاروپود داستان حضور دارد و این خیال است که سبب می‌شود داستان‌ها ما را راهی جهانی ورای آن چه که هست، کنند.

نقد و نظر

"داستان‌های این مجموعه از پختگی نویسنده، دایره لغات مناسب و مطالعه خوبی حکایت داشت. به نظر می‌رسد با نویسنده‌ای به مثابه حرفه‌ای طرف شدیم که می‌داند داستان را از کجا نقل کند. چطور بنویسد و مهندسی کند. اما نکته‌ای که در اغلب داستان‌های این دوره خوانده و دیده شد، پایان‌بندی عجولانه، غیرمنطقی و سوال‌برانگیز داستان‌ها بود. به گونه‌ای که نه بشود نام پایان باز بر آن گذاشت و نه تعلیقی که خواننده را به فکر وادارد. پایان‌بندی‌های این مجموعه با توجه به توانای قصه‌پردازی نویسنده، خام و عجولانه و اغلب حاوی این سوال بود که قرار است چه چیزی دست مخاطب را بگیرد؟ عملا حظ یک داستان خوب در پایان زائل می‌شد و مخاطب دست کم گرفته می‌شد. نکته مهم دیگر استفاده از واژگان محلی در داستان بود. این مورد نه ایراد است، که به نظرم می‌توانست هوشمندانه استفاده شود. به طوری که مخاطب برای فهم یک واژه با ارجاع به همان متن منظور نویسنده را دریافت کند. اما چنین ارجاعی در متن داده نشده بود و انگار نویسنده داستان‌ها را مختص یک خطه نوشته بود که درکی از معنای کلمه دارند. با این حال شکل قصه‌پردازی، ایده‌های خوب، انتخاب زاویه دید و پردازش و شخصیت‌پردازی، در عین سادگی، مناسب فضای داستان بود و می‌شود گفت شاهد داستان‌کوتاه‌هایی بودیم با نگاه جدید و قصه‌های نو، اما ساده و روان." آزاده اشرفی

"نقاط قوت: داستان‌های روان شناختی و درون‌گرا به سبک داستان نویسی مدرن- درونمایه‌های قوی- پیرنگ قوی- داستان‌های زن محور- شخصیت پردازی‌های خوب و قابل باور- شیوه روایت و زبان جذاب- زبان و لحن خوب- دایره واژگانی قوی و غنی- پیرنگ‌های پیچیده و چند لایه- خلاقیت در نام‌گذاری داستان‌ها و شیوه روایت هر کدام- داستان‌ها پایان‌های ضربه زننده ندارند چون درونگرا هستند (به شیوه همینگوی)-  توصیفات خلاقانه و شیرین" آیه اسماعیلی