پرانتز

لمس میمون سومین اثر آنالی اکبری است؛ بعد از کتاب‌های کار من جادو کردن است و دروازه‌ی یکشنبه. اکبری در داستان‌های این مجموعه تبحر و علاقه‌اش در به کارگیری از فانتزی و رئالیسم جادویی را برای خلق داستان‌های شگرفی به کار گرفته است که همچون صحنه‌هایی از کابوس یا رؤیا تا مدت‌ها ذهن‌مان را به خودشان مشغول می‌کنند. با خواندن داستان‌های این مجموعه، گویی سوار قطاری می‌شویم که در سرزمینی پر از نشاط و شور و جادو در حرکت است اما به‌یک‌باره وارد تونلی تاریک و وحشت‌آور می‌شود. قطاری که در زمان سفر می‌کند، به آینده‌ای دلهره‌آور می‌رود، از میان ویرانه‌های شهری آخرالزمانی عبور می‌کند یا مسافری را در گذشته پیاده می‌کند.