
سکوت نگاهش
-خلاصه داستان
داستان از تلاقی تصادفی نگاه دو نفر در کتابخانهای آرام آغاز میشود؛ جایی که هیچکدام منتظر اتفاق خاصی نیستند و حتی سلامی میانشان رد و بدل نمیشود. اما همین نگاه کوتاه، آغازگر رابطهای میشود که در ابتدا بیکلام و پر از مکث و تردید است. هر روز، هر دو کمی دیرتر از همیشه از کتابخانه میروند، نه برای دیدن یا گفتن، بلکه برای بودن در همان فضا و تجربهی حضور دیگری. کتابها بهانهای برای ماندن میشوند و سکوت میانشان، پر از جملههای ناگفته است. با گذشت زمان، این رابطه از کتابخانه به کافه و خیابانهای شهر کشیده میشود. گفتوگوها آرام و کوتاهاند و بیشتر از طریق نگاهها، لبخندها و حرکات کوچک شکل میگیرند. هر دو شخصیت، با گذشته و دغدغههای خودشان روبهرو هستند و به تدریج، اعتماد و صمیمیت میانشان رشد میکند.