-خلاصه داستان

رمان با نامه‌ای آغاز می‌شود که مونس، زنی دلتنگ و نگران، برای میرزا می‌نویسد و در آن از دلتنگی، نگرانی‌های سیاسی و اجتماعی و امید به دیدار سخن می‌گوید. این نامه فضای عاطفی و اجتماعی کتاب را ترسیم و به دغدغه‌های زنان و نقش آن‌ها در تحولات اجتماعی اشاره می‌کند. داستان به زندگی خلیل، مردی از طبقه‌ی متوسط شهری می‌پردازد که در بازار و کوچه‌های تهران با مسائل روزمره، فشارهای اقتصادی و حضور نیروهای بیگانه روبه‌روست. شخصیت‌هایی چون صمصام (نایب و فراش حکومتی) و یدالله (نوکر خانه‌ی اعیانی) هرکدام با زاویه‌دید خود، لایه‌هایی از جامعه‌ را آشکار می‌کنند. صمصام با دغدغه‌های شغلی و ترس‌هایش از تغییرات سیاسی و یدالله با زندگی سخت و امیدهای کوچک روزانه، نماینده‌ی طبقات فرودست و کارگزاران نظام اجتماعی هستند. داستان با نامه‌ها، گفت‌وگوها و توصیف‌های جزئی از زندگی روزمره، به‌تدریج شبکه‌ای از روابط انسانی و اجتماعی را شکل می‌دهد که در آن هر فرد به‌نوعی با قدرت، ظلم، امید و ناامیدی روبه‌روست.