راز مرگ امیرعلی فرزانه
نویسندهداریوش عابدی
ژانرجنایی
ناشرقدیانی
اولین چاپ۱۴۰۲
تعداد صفحات۱۸۴
لینک به‌خوانبه‌خوان

راز مرگ امیرعلی فرزانه

خلاصه داستان

سروان انوش احساس کرد سرش داغ شده نمی توانست چیزی را که شنیده بود باور کند باورکردنی نبود قاتل زنجیره ای زن ها همان فرزانه ای باشد که با آنها در قصر رویایی اش ملاقات کرده بود. امیر علی فرزانه در یک هتل درجه دو کشته می شود او قبل از مرگ در مصاحبه ای اعتراف می کند پدرش فرزانه قاتل زنجیره ای زن ها در میدان خراسان در دهه ی شصت بوده است همه ی مدارک و نشانه ها حاکی از قتل او به دست پدرش سلطان گوشت ،ایران است سروان انوش تصمیم می گیرد فرزانه را بازداشت کند، اما…

نقد و نظر

"به کار بردن زبان معیار در دیالوگ نه بد نه اشتباهه اما این‌جا بخاطر ساختار ماشینی، باعث سکته و سختیِ خوانش شده. دیالوگ‌ها گاهی خیلی ضعیفه. تعلیق ضعیف. عنصر غافلگیری ضعیف.

منطق داستان میلنگه و جای کار داره. حدسیات راوی یا کاراکتر اصلی گاهی با عقل جور در نمیاد. نشانه ها دیر و سرنخ‌ها قطره چکانی داده می‌شه که به روند پیشروی و کشش داستان ضربه زده. از جریان آشکار شدن هویت پنهان کاراکترها خوب استفاده شده و توانسته کمی هیجان به روایت تزریق کنه.

نثر و روایت توضیحات اضافی و زوائدی داره که توی چشم می‌زنه. فرم و نحوه‌ی بازگویی قصه، مکانیکی و خشکه و سطح کار رو پایین آورده.

المانهای داستانهای معمایی مثل بازی با ذهن خواننده، دادن سرنخ‌های گمراه کننده و این قبیل که باعث جذابیت بیشتر و کنجکاوی خواننده می‌شن اینجا وجود نداره. پیرنگ ساده‌ای داره و پیچیدگی خاصی نداره. نویسنده نتونسته فضای خاصی ایجاد کنه و کار خیلی مسطح و دو بعدیه. گره‌گشایی آخر داستان ماشینی و مبتدی بود." النا رهبری

"نثر داستان سنگین بود و شخصیت‌پردازی‌ها، حتی در خصوص شخصیت اصلی، به نظر مناسب و کافی نبود. حضور بعضی از شخصیت‌ها هیچ الزامی نداشت و حذف آن‌ها از داستان مشکلی پیش نمی‌آورد. روابط بعضی شخصیت‌ها هم کمی عجیب بود. مثلا انوش با پدر و مادرش ارتباطی نزدیک داشت اما همسر و دخترش را مدام تنها می‌گذاشت. یا داستان در مورد فرزانه بود اما ما بیشتر از چند بخش و دیالوگ اصلی از او چیزی ندیدیم. در نهایت معمای قتل‌های سریالی هم رها شد." منصوره صادقی

"شروع داستان خیلی خوب بود، خواننده رو مجذوب خودش می‌کرد. وسط‌هاش ضعیف می‌شد ولی باز یه جاهایی خوب می‌شد، اون‌قدری نبود که نشه ادامه داد ولی می‌تونست بهتر هم بشه. دیالوگ‌ها جای کار داشتن، خیلی بد نبودن ولی لحن شخصیت‌ها توشون حفظ نشده بود و بنظر شخصی من اگه عامیانه نوشته می‌شدن متن بهتری در می‌اومد ولی خب نمی‌شه ایراد گرفت. ماجرای قاتل سریالی کتاب جالب بود اما قتل مقتول اصلی یه کم راحت و غیر منطقی حل شد، انگار شرلوک هلمز پرونده رو حل کرده باشه!

درکل جز پایانش که می‌تونست بهتر بشه، خود داستان گیرایی خوبی داشت." مائده عموری