پرانتز

«گاهی به قبرها هم نگاه کن» اولین مجموعه داستان عباس عظیمی، داستان‌نویس افغانستانی ساکن ایران است. این مجموعه شامل هفت داستان است که برآمده از دغدغه‌های اجتماعی نویسنده هستند و به موضوعاتی چون جنگ و مهاجرت می‌پردازند که از مسائل مهم آدم‌های ساکن خاورمیانه هستند. هر کدام از داستان‌های این مجموعه روایتی مستقل دارند اما پیوندی نامرئی نیز با هم دارند؛ پرداختن به مشکلات مهاجران افغانستانی در ایران، موضوعی است که این داستان‌ها را به هم پیوند می‌دهد.