
امیر ساباط
-درباره کتاب
ماجرا از جایی آغاز میشود که بشیر که در کوچه پس کوچه های بم در حال فرار است به وسیله ماموران نیروس انتظامی دستگیر می شود. روایت در این داستان به شیوه ای غیرخطی و براساس ساختار جریان سیال ذهن پیش می رود و بارها در طول داستان زمان تغییر می کند و گذشته و حال به هم وصل می شوند. گرچه ماجرای داستان قصه زندگی بشیر است اما داستان براساس اسطوره ای برخاسته از شهر بم شکل گرفته که در بستری مدرن و اجتماعی روایت می شود.
نقد و نظر
"داستان از تیر خوردن بشیر شروع شده و بعد به گذشته برمیگردد و به بم و کودکی و جریان زندگی و روستا و خانوادهاش میپردازد؛ خانوادهای که از هم پاشیده شده و هر کدام از اعضای آن زخم خوردهاند و بهرامی که سعی دارد مرهم این زخمها باشد و بشیری که با سیاسی شدن در دانشگاه کشته میشود.
داستان بومی به سبک غیر خطی و سیال ذهن است. نوجوان راوی در این داستان خیر و شر را میشنود و به زیبایی بیان میکند. امیر ساباط نماد عدالت و حقیقت است؛ کمک حال نیازمندان. در مقابل آن موسیخان عامر قرار دارد که با جاهطلبی و قدرتطلبی سر آخر همه داراییاش بر باد رفته و میمیرد. زاویه دید من راوی که در جاهایی از رئالیسم جادویی و موقعیتهای کوتاه طنز هم استفاده کرده است.
المانهای بومی در سرتاسر داستان به کار رفته و تصویرسازی عالی و باورپذیر است. زبان قدری شاعرانه اما روان است. شخصیتها به درستی و خوبی پرداخت شده. زبان، آداب و رسوم و کمی از گویشها هم هست. به تاریخ قبل از انقلاب و خانبازیها و مبارزات دانشجویان و مردم هم میپردازد. فضاسازی، صحنهپردازی و تصویرسازی عالی نوشته شده طوری که خواننده همهجا را میبیند و با احساسات، رنجها و شادیها و خلاصه همه داستان همراه میشود. پرشهای زمانی درست و به جا به کار گرفته شده. استفاده بیش از حد از همزیستی سگ، مار و باورهای بومی و جادویی و همینطور مصرف مواد مخدر به نظرم به داستان ضربه زده و خیلی دوست نداشتم. من زمانی که کتاب را میخواندم قدری در وقایع پشتسرهم گیج شدم. اما با دوباره خواندن آن بسیار از کتاب لذت بردم." فاطمه علیباز