-خلاصه کتاب

راوی شغل شبانه‌اش را محور روایت قرار داده است؛ رانندگی با ماشینی که صاحب‌کارش، آقای فیروزی، در اختیارش گذاشته و او شب‌ها با آن در مناطق مختلف تهران مسافر جابه‌جا می‌کند. از همان شب‌های اول جزئیات ریز زندگی‌اش را می‌گوید؛ دیر رسیدن همیشگی، چک‌کردن وسایل کیف، وسواس نسبت به تنظیم صندلی و فرمون، تماس‌های مادر نگران که مدام از خطرهای شب می‌گوید و خونسردی ظاهری خودش که پشتش اضطراب و خستگی پنهان شده است. هر سرویس بهانه‌ای می‌شود برای شناخت یک آدم شب دیگر؛ راننده‌ی آژانسی که از پرحرفی خودش هم خبر ندارد، مردی که در اتوبان مدام از روانی بودن انسان‌ها حرف می‌زند و سعی می‌کند راوی را بترساند، مسافری که در چند دقیقه از یک آدم اخمو و طلبکار به فردی مؤدب و خندان تبدیل می‌شود، پسر جوانی که کنار وانت آش و چای با اعتمادبه‌نفس از کلینیک و خونه و ماشین می‌گوید و خودش را مرد زندگی معرفی می‌کند و زنی سفیدپوش که وسط مسیر خوابش می‌برد و بعد از بیدارشدن از خواب مرگ خودش حرف می‌زند.